Ongerechtvaardigde verrijking

We hebben het hier al eerder gehad over dit begrip uit de uitspraak Stadeco van het Hof van Justitie. Een paar dagen terug heeft 'onze' Hoge Raad uitgesproken in die zaak. Om even het geheugen op te frissen. Het betreft een situatie waarbij iemand onterecht BTW in rekening heeft gebracht aan een ander die niet aftrekgerechtigd is. De inspecteur is bereid terug te geven, maar eist een creditfactuur. Dat doet de belastingplichtige niet, blijkt later en de inspecteur heft weer na. Die naheffing volgen we tot aan het Hof van Justitie en terug. Dat Hof vindt dat er niet gecrediteerd hoeft te worden, tenzij er dan een situatie ontstaat waarbij belastingplichtige zich ongerechtvaardigd verrijkt. Bent u er nog? Bedenk dat dit alleen aan de orde is als het gaat om BTW die ten onrechte in rekening is gebracht. Voor elke andere creditering geldt dit niet. Toen was het aan de Hoge Raad om vast te stellen of er sprake is van een situatie waarbij ongerechtvaardigde verrijking aan de orde is. Dat moet economisch worden vastgesteld. In hoeverre is er tussen partijen rekening gehouden met de BTW en wat betekent het in de keten? De inspecteur mocht het zeggen. Die meldde begrijpelijk en eerlijk dat hij niet in staat was iets zinnigs in te brengen op dit punt. De Hoge Raad stelde vast dat niet kon worden vastgesteld dat er sprake is van ongerechtvaardigde verrijking.... We weten nu dat het mogelijk is dat er ten onrechte BTW in rekening wordt gebracht die niet hoeft te worden gecrediteerd om wel te kunnen worden gecorrigeerd. Dat is zo bij BTW berekening aan particulieren en andere niet-aftrekgerechtigden. Dat is dan toch wel weer goed om te weten!

BTW verschuldigd door vermelding

Vrijwel iedereen zal er mee bekend zijn dat BTW verschuldigd is als je het op een factuur vermeld. Dit systeem is uitgewerkt in art. 37 van de Wet OB. Dit is één van de wat kleinere onderwerpen die aan de orde komt bij de eerstvolgende lezing van Bennett. Inspecteurs grijpen vaak naar dit artikel in situaties van conflict. Denk bijvoorbeeld aan de situatie dat BTW is berekend aan een buitenlandse afnemer. Als de inspecteur meent dat dit ten onrechte is gebeurd, dan is de BTW niet aftrekbaar bij de afnemer, maar wel verschuldigd bij degene die de factuur heeft gemaakt. Niet aftrekbaar, omdat het niet om op juiste wijze berekende BTW gaat. Deze aftrek is vaak eenvoudig te weigeren, omdat deze meestal pas later, soms na verloop van het jaar, door de buitenlander in Heerlen wordt terug gevraagd. De BTW blijft verschuldigd in Nederland, omdat we art. 37 hebben. Dan gaan we crediteren en lopen tegen de voorwaarden aan die daarvoor gelden. Ik heb ze eerder in dit weblog al eens kort aangehaald. Kan heel lastig worden om dit op te lossen, in die zin dat het oplosbaar is maar heel veel inspanningen kost. Vandaar dat het wel goed is om te weten onder welke omstandigheden art. 37 Wet OB niet kan werken. Dat is het geval als degene die de factuur maakt geen ondernemer is (of 'belastingplichtige' in de zin van de Richtlijn), of de afnemer dat niet is.