Don Bosco; levering te slopen gebouw en BTW

We hebben het al meer gehad over de zaak Don Bosco en de gevolgen voor de rechtspraktijk. De Hoge Raad heeft nu uitspraak gedaan. Die uitspraak verrast ons niet. De Hoge Raad volgt de uitspraak van het Hof van Justitie en verwijst de zaak naar het Gerechtshof om vast te stellen of de grond die ontstaat na de sloop is te beschouwen als een bouwterrein of als onbebouwde grond. Alleen als er sprake is van bouwterrein in de zin van art. 11, lid 4 van de Wet OB, is het gevolg van de standpunten van het Hof van Justitie dat er sprake is van een BTW belaste levering. Die heffing is wel beoogd door het Hof van Justitie, maar volgt in Nederland alleen als er sprake is van een bouwterrein. Hier komt wel de vraag op of de Nederlandse wet op dit punt overeen komt met de Richtlijn in het licht van deze procedure... Dat het lastige materie is geworden blijkt uit het feit dat de Hoge Raad in een andere procedure met een vergelijkbaar feitencomplex ook weer prejudiciële vragen heeft gesteld. Wij zijn van mening dat in alle gevallen waarbij dit speelt, rekening moet worden gehouden met alle mogelijkheden. Als er tijdig bij bent, blijkt dat altijd te kunnen. Het wordt wel steeds relevanter om alles met onroerende zaken de juiste aandacht te geven voor de heffing van BTW en Overdrachtsbelasting. In de lezing van oktober zullen we aan alle aspecten uitgebreid aandacht kunnen besteden.

Een oud gebouw is een onbebouwd terrein

Dat wil zeggen, als de sloop van dat oude gebouw al is aangevangen én is afgesproken dat die sloop voor rekening van de verkoper van het gebouw wordt uitgevoerd. Ik heb het hier over de uitspraak van het Hof van Justitie in de zaak Don Bosco. Het Hof heeft vorige week geantwoord op vragen van de Hoge Raad. De levering van een bouwterrein is van rechtswege belast met BTW en daardoor is de verkrijging vrijgesteld van de heffing van Overdrachtsbelasting. De vraag was of daarvan sprake is in een situatie zoals ik die beschrijf, waarbij het gebouw er nog staat, maar de sloop al wel is aangevangen. Het Hof antwoordt van wel. Daarmee zou de levering van een gebouw dat wordt gesloopt zijn aan te merken als de levering van onbebouwde grond en doet de vraag zich voor of dat dan bouwterrein is of niet. Het is aan de Hoge Raad om dat te beslissen in de voorliggende casus. Tot dusverre was voor het antwoord op die vraag doorslaggevend of er handelingen waren verricht gericht op toekomstige bebouwing, naast de andere mogelijkheden, zoals vergunning en omgevingsfactoren. Nu bepaalt het Hof ook dat het begrip bouwterrein in de richtlijn de bedoeling heeft een terrein te zijn waarop een gebouw gerealiseerd gaat worden. Nu wordt het interessant als je wilt dat grond geen bouwterrein is, omdat je liever Overdrachtsbelasting hebt, er geen handelingen zijn verricht gericht op toekomstige bebouwing én er ook geen andere redenen zijn waarom de grond bouwterrein zou zijn. Dit, terwijl er wel onmiskenbaar een bedoeling is te gaan bouwen op de grond. Dan was het geen bouwterrein, maar als ik het Hof goed begrijp is dat strijdig met de bedoeling van de richtlijn. In hoeverre dit verder in deze zaak aan de orde komt is de vraag. Dat hangt van de Hoge Raad af. Wel een aandachtspunt in voorkomende gevallen, lijkt mij…