Levering of dienst?

De volgende lezing gaat over de stand van zaken bij de regeling voor de plaats van dienst. Dat gaat over de vraag in welke lidstaat van de EU over een dienst BTW verschuldigd is. Een belangrijk onderwerp in deze lezing is het feit dat verschillende lidstaten diensten soms verschillend kwalificeren. Wat u kunt verwachten en hoe er mee kan worden omgegaan komt dan aan de orde. Een andere vraag die hier wat op lijkt, is de vraag of een bepaalde prestatie een levering of een dienst is. Ook hier kan verschillend over worden gedacht, als het gaat om een prestatie over de grens. Een bekend voorbeeld is een reparatie. Als je de motor van een auto vervangt, lever je dan een nieuwe motor of repareer je de auto. Beide zijn goed denkbaar. Immers, de montage van een motor zou in de levering kunnen opgaan of de opdracht is geweest 'repareer mijn auto, wat daar ook voor nodig is'. Wat ook nog mogelijk is, is dat er sprake is van beide. Een motor wordt geleverd en de dienst van het monteren wordt verricht. Dit soort vragen moeten worden beantwoord aan de hand van de feiten. Er is vrij veel jurisprudentie over hoe je vervolgens vaststelt wat er aan de orde is. Als we die jurisprudentie zouden bezien, zouden we zien dat er veel ruimte is voor interpretatie. Al met al komt het best veel voor dat er kan worden getwist over de vraag of er een levering of een dienst aan de orde is, of beide. Als dan de dienst verschillend kan worden gekwalificeerd, staat het vast dat er twist zal volgen met deze of gene Belastingdienst. Het komt meer en meer voor dat ondernemingen in veel of zelfs alle lidstaten werken. Dan zou er wel eens een volkomen onoplosbare situatie kunnen ontstaan. Ik meen dat dit binnen de EU eenvoudig kan worden opgelost. Geef de bevoegde inspecteur van een ondernemer het recht dit soort kwalificaties te maken voor alle Europese collega's. Eén maal afstemmen met de eigen inspecteur volstaat dan om een werkbare situatie te creëren. Zonder een dergelijke oplossing wordt er geen vooruitgang geboekt met de integratie en zouden de laatste wijzigingen wel eens achteruitgang kunnen hebben gecreëerd...

Het ABC van de (vereenvoudige!) ABC Levering

We hebben het dan over intracommunautaire transacties of ICT's. Als de goederen direct feitelijk worden geleverd door A aan C, terwijl B de koper is van A, dan spreken we over een ABC transactie. A levert aan B, die levert aan C, terwijl de goederen direct naar C worden vervoerd door A. Dit zijn twee leveringen voor de BTW, waarvan er altijd maar één als ICT kan worden beschouwd. Dit betekent dat er in één van de twee leveringen de eenvoudige regels van een ICT kunnen worden toegepast met toepassing van het 0% tarief en in de andere levering van de twee altijd BTW moet worden berekend van één van de betrokken landen. Dat kan behoorlijk lastig zijn, vandaar dat er een eenvoudiger methodiek bestaat, die van de vereenvoudigde ABC. Dit mag alleen in bepaalde feitencomplexen. Eén van de voorwaarden is dat A, B en C in drie verschillende EU lidstaten gevestigd moeten zijn. Het Hof van Justie EG heeft zich onlangs uitgesproken over de vereenvoudigde ABC. Een nogal opmerkelijke uitspraak, omdat de eenvoud er nu wel af is... Bij de toepassing van de vereenvoudigde ABC kan voor beide leveringen het 0% tarief worden toegepast. Het Hof lijkt nu te hebben uitgesproken dat B moet aantonen dat C een verwerving heeft aangegeven om het 0% tarief te mogen toepassen. Daar is niemand tot nu toe in de praktijk nog vanuit gegaan. Ik schrijf dat het líjkt dat het Hof dit heeft uitgesproken, omdat het ook nog mogelijk is dat bedoeld is dat C 'onderworpen' moet zijn aan de heffing, wat nog wat anders is dan dat de heffing aantoonbaar heeft plaats gehad. De hierbij behorende fiscale techniek voert te ver om hier te behandelen. Als er meer duidelijkheid is over hetgeen het Hof heeft uitgesproken, kom ik er op terug. Tot die tijd is het erg oppassen met de toepassing van de vereenvoudigde ABC levering!!